ฮืมมมมม เนื่องในวันครบรอบสิริราชสมบัติครบ 60 ปีของในหลวง พ่อของแผ่นดินผู้ยิ่งใหญ่ของเราเวียนมาบรรจบครบในวันที่ 9 มิถุนายน 2546 ที่ผ่านมา อิฉันรู้สึกดีเป็นอย่างมากกกกกกกกกก เพราะได้วันหยุดเพิ่มขึ้นอีกหลายวัน 555 พูดเล่น แต่นั่นก็เป็นอีกเหตุผลที่ทำให้การทำงานมีความสุขมากขึ้นและเป็นโอกาสให้สาวสวยเยี่ยงอิฉันได้โกอินเตอร์อีกครั้ง

 

ขอย้อนความก่อนนิดนึง วันที่เท่าไรจำไม่ได้และ ได้ไปดูงานนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติที่เมืองทอง ด้วยความกรุณาจากพี่คุนันคนดีขับรถพาไปให้ ชอบมาก ทำได้ดีสมพระเกียรติ มีการบรรเลงเพลงแจ๊สที่ทรงพระราชนิพนธ์ด้วย เคลิ้มไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะห้องที่บรรยายเรื่องความรักกับพระราชินีเมื่อครั่งยังทรงประทับที่สวิส แล้วองค์พระราชินีอยู่ที่อังกฤษอ่ะ ทรงนั่งรถ นั่งเรือเดินทางไปมาหามิได้ขาด ฉันล่ะซาบซิ้ง แอบบอกพี่คุนันไปด้วยว่าท่านหน่ะเป็นผู้ชายที่ไม่ธรรมดา แล้วยังเป็นชายในอุดมคติอีก คือหาไม่ได้อีกแล้วในหมู่ชายธรรมดา ๆ ทั่งไปที่ทั้งเจ้าชู้ ปลิ้นปล้อน มี 4 ท อยู่ในสายเลือด คือ ทุ่มเท ทิ่มแทง ทำแท้ง ทอดทิ้งไง 555 เขาอึ้งไปเลย แล้วบอกว่าพี่จะเป็นผู้ชายไม่ธรรมดาบ้าง อูยยยย แล้วอุ๊จะรอดูแล้วกัน แต่ที่ชอบมากคือมีวีทีอาร์เล่าว่าเมื่อครั้งทรงครองราชย์ใหม่ ๆ แล้วต้องเสด็จกลับไปสวิสเพื่อศึกษาต่อ ขณะขบวนรถพระที่นั่งดำเนินไป ทรงได้ยินประชาชนคนหนึ่งตะโกนขึ้นมาว่า "ในหลวง ขอทรงอย่าทอดทิ่งประชาชน" เมื่อท่านได้สดับฟังดังนั้น ก็ทรงตระหนักในราชหฤทัยว่า "หากประชาชนไม่ทอดทิ้งท่านแล้วไซร้ ท่านจะทอดทิ้งประชาชนได้อย่างไรเล่า" และนี่คือจุดเริ่มต้นของพระราชนียกิจอันทรงเมตตาอย่างหาที่สุดมิได้ต่อพสกนิกรของพระองค์ นอกเหนือจากแค่วันหยุดสวรรค์นั่นแล้ว อิฉันก็ตระหนักได้ดีว่า "The Great Power comes with Great Responsibility." That's why all Thai people love their King with full heart and thought. Big man may not be eternal but his reputation and missions last forever......... I love my King.

 

ท้ายสุดดดดดดดด เคยเห็นหนังสือเล่มนึง ชื่อ "พระราชประวัติ ร.8" มั้งนะ ไม่แน่ใจ ในหลวงทรงเขียนไว้ว่า "ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาเป็นกษัตริย์ คิดแต่อย่างเดียวว่าคิอแต่จะเป็นน้องพี่เท่านั้น" มันอบอุ่นหัวใจจัง ท่านไม่ใช่แค่ working man แต่ทรงเป็น family man ที่รักและเคารพพี่และแม่มาก ท่านทรงกอดและหอมสมเด็จย่าทุกครั้งที่พบกัน ท่านว่าแก้มแม่หอมที่สุดในโลกแม้จะเหี่ยวย่นไปตามเวลา แต่ท่านไม่เบื่อที่จะหอมท่านเลย อุ๊คิดถึงแม่เหมือนกัน คิดดูดิ แม้ในหลวงท่านจะมีภารกิจระดับชาติ แต่ยังดูแลและใกล้ชิดเสด็จแม่ขนาดนั้น เราหล่ะ ผู้หญิงแรด ๆ งานการทำแค่ 9 โมง - 6 โมงเย็น หยุดเสาร์อาทิตย์ ไม่มีกิจการ ไม่มีสัตว์เลี้ยง ยังไม่เคยแสดงความรักและให้เวลาแม่ได้ขนาดนั้น น่าอายไหมหล่ะ แรดไม่พอ โง่ด้วย ไม่รู้จักคิดและชั่งตวงว่าใครสำคัญที่สุด และรองลงไป มารู้ตัวก็ตอนป่วยเนี่ยแหละว่าเวลาป่วย นอนซมอยู่บ้าน แม่เป็นคนเดียวที่คอยเตือนให้กินยา ห่มผ้า กินข้าว นั่งหั่นมะนาวจิ้มนำผึ้งกะเกลือให้ โทรตามถามว่าเป็นไง ตากฝนไหม ถึงที่ทำงานหรือยัง สำนึกไหม พอตอนมีตัง มีความสุข นั่นเลย ไปหาผู้ชาย ที่เป็นดาราทึวี ที่ให้เวลา ที่คอยดูแลยามป่วยไข้อ่ะ พอตัวหมด สิวเต็มหน้า ไม่มีเสียง เป็นกระเทย นอนอยู่บ้านกะแม่ จำไว้ใส่สมองเล็กมากกกกกกกก ของแกไว้อุ๊ จะได้จำ เนี่ยเลยมาเขียนใส่สเปซไว้เลย กันลืมมมมมมม

 

สนุกไหมแก ฉันด่าตัวเองให้ฟัง 555