ลัลลา ลัลลา เรามาสิงคโปร์กันเถอะ

 

ก็มากันอีกแล้ว ตามคำเรียกร้องของมิตรรักแฟนเพลง การเดินทางครั้งใหม่ของสาวน้อยสวยใส ใจ(อ)บริสุทธิ์ 2 นาง อุ๊และเป้ ภารกิจคือไปเที่ยวดินแดนสิงโตทะเลแล้วเอาการเยี่ยมพี่ปุ๊กพี่สาวเป้บังหน้า 555 พูดเล่นนะค่ะ อุ๊เป็นห่วงพี่ปุ๊กเหมือนกันนะ แต่เท่าที่ดูแล้ว อาการดี หายห่วงแล้ว

 

หลังจากการตรจร่างกายที่ดิฉันยังนอยด์อยู่จนทุกวันนี้ผ่านไป ก็ได้เวลาสนุกแล้วสิ เราก็จูงมือเป้ไปสิงคโปร์กัน ด้วยสายการบืนสิงคโปร์ แอร์ไลน์อันหรูเลิศ แต่อาหารช้ำจิต แต่ที่เศร้ากว่าคือแค่วันแรกที่ไปถึงที่นั่น ดิฉันก็ใช้จ่ายไปกับการซื้อของตามใบสั่งของคุณเพื่อน ๆ และน้ำหอมสุดที่รักไปเกือบหมดตัว หมดตัวจริง ๆ ไม่อำ เหลือแค่ 25 เหรียญจาก ห้าร้อยกว่า แล้วอาหารที่นี่มื้อละไม่ต่ำกว่า 10 เหรียญเลย ลองคิดง่าย ๆ ดูนะ ฉันเหลืออีกกี่มื้อ แล้วยังจะค่ารถอีก เลยต้องแปลงร่างเป็นตัวดูดผสมเถาวัลย์เกาะไอ้เป้ไปเรื่อย แล้วมีหนี้บัตรเครดิตเป็นขอรางวัล 555 ดีนะเนี่ยที่ฉันมีเพื่อนเป็นนางฟ้า และมีพี่เพื่อนเป็นราชินี ไม่งั้นกรูตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ขอย้ำ ตายจริง ๆ ต้องขอบพระคุณพี่ปุ๊กมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่ความเนรคุณของกรูก็โผล่ออกมา คือเอาไข้หวัดไปแพร่ให้พี่เขา เขาก็เลย running nose all day all night ไงละแก เลี้ยง little crocodile เยี่ยงกรู พ่นไวรัสใส่เขาอีก แต่กรูขอสารภาพว่ากรูไม่ได้ตั้งใจจริงๆ แล้วกรูก็ไม่ได้เป็นหวัดด้วย กรูไม่มีไข้ ไม่ปวดหัว ไม่มีนำมูกเลย เลยไอเหมือนเป็นวัณโรค จริง ๆ นะ สาบานก็ได้ว่ากรูไม่ได้แพร่เชื้อจริง ๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คุณพี่ขา หนูบริสุทธิ์ โดนนางปองฯ อ้วนใจร้ายใส่ความค้าท่านลูกขุนที่เคารพ

 

ความซวยต่อมาคือดิฉันไออย่างรุนแรง ตั้งแต่เข้าประเทศแล้ว ต้องกลั้นไอสุดฤทธิ์ เพราะกลัวว่าเขาจะหาว่าเป็นวัณโรค ซาร์ ฯลฯ ห้ามเข้าประเทศอารายเงี้ย พอเข้าไปได้ ก็เป็นที่รังเกียจของสังคม พอเริ่มต้นไอ ทุกคนเริ่มตีตัวออกห่าง ไม่เว้นเพื่อนที่น่ารักของดิฉันค้า กรูรักมึงจัง ไอ้ปองลำเย้ เสียงดิฉันก็นะ ไม่มีใครยอมคุยด้วยเลย เพราะแหบมาก คุยกะเขาไม่รู้เรื่อง ต้องใช้เป้เป็นล่ามตลอด ไม่น่าแซวเจ้เอมากเลย ตอนเขาเสียงแหบเนี้ย กรรมตามสนองเร็วมากกกกกกกกกกกกก

เหมือนกระเทยมาก พอกลับมาไทย ก็ลาป่วย 1 วีน พี่ที่ออฟฟิศถามคำแรกว่า "น้องอุ๊ไปโดนจับที่สิงคโปร์มาหรอ" คือว่ามีข่าวพอดีว่ามีกระเทยไทย โดนจับที่สิงคโปร์ 4 คนเพราะไม่รู้กฏหมายเขาว่าห้ามแต่งตัวเป็นหญิงที่นั่น กรูล่ะเซ็ง.......

เดินไปดู Merlion ก็ปิดซ่อมอีก  แม่ง ใครมาสิงคโปร์ไม่ได้ถายรูปกะ Merlion ถือว่ามาไม่ถึง ตกลงกรูมาถึงไหมเนี่ย เอาวะ เอาโปสการ์รูป Merlion มาแปะเป็นรูปคู่ก็ได้วะ เฮ้อ! มีอีก เอาให้หมด คือวันจันทร์ (วันที่สองที่ไป) เป้บอกว่าจะพาไปกินบักกุดเต่ของแท้ อร่อยที่สุดในโลก ตื่นแต่เช้าเลย นั่งรถไฟใต้ดินไปนานมาก ถึง 10 โมงครึ่ง ลงไปเดินอีก เดินไปเดินมา ย่านอู่ซ่อมรถ ทอดนอง อวดแรงงานต่างชาติ แม่งก็นะ แซวเรื่อย ไฮ เฮลโหล บ้ายบายกันใหญ่ มนุษย์สัมพันธ์น่ายกย่อง ปาไปบ่ายและ ก็ยังไม่ได้กิน หิวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก สรุปร้านปิดวันจันทร์ กรูเดิยฟรี ต้องไปหาอย่างอื่นกินแถวนั้น ฟู้ดคอดก็ปิด อาหารอย่างเดียวที่มีคือ อาหารอิสลาม ข้าวแข็งกะไก่เผ็ด ๆ จืด ๆ และปลากระป๋องที่แย่ที่สุดในโลก ทรมานหว่ะ แม่งราคาก็นะ คนละ 9 เหรียญ คุ้มค่า คุ้มราคามากมายค่ะ วันรุ่งขึ้นอีเป้ไม่ลดความพยายามไปใหม่ คราวนี้ได้กินสมใจ กรูละ เข็ด .............. ต่อมา ไอ้เป้ตั้งฉายาเราว่า "อุ๊ผู้นำความทุกข์ยากไปทุกหย่อมหญ้า" กรูเหมือนจอมยุทธผู้น่าเกรงขามไหมอ่ะ ................ อยากรู้

 

เป็นหนี้ไอ้เป้ สิวก็ขึ้น ขาโตเพราะเดินมาก ตัวก็ดำเป็นปืด ๆ เป็นโรคร้ายแรง เป็นตัวเชื้อโรค และเป็นกระเทยย ววว่ามา จะให้ซวยอารายอีก

 

แต่ความซวยก็มีอารายดี ดีซ่อนอยู่นะ ได้รู้จักคำว่าเพื่อนมากขึ้นอีกเยอะเลย เป้ไม่เพียงดูแล พาไปทุกที่ที่มันว่าดี พาไปหาของอร่อยกิน ให้ยืมตัง แม้มันจะมีไม่มากก็ตาม วันสุดท้ายมันเหลือแค่ 250 เหรียญ แต่มันยังแบ่งมาให้ 135 เหรียญให้เราซื้อ MP3 ที่บ่นว่าอยากได้มานานแล้ว ช่วยต่อราคาจนคนขายกระเป๋าแซมโซไนท์แซวว่ามันท้อง เพราะใส่ชุดแซ้กโป่ง ๆ อ่ะ เห็นไหมเป้ กรูบอกแล้วว่ามึงมีความเป็นแม่สูง กรูรู้สึกได้..............

พี่มันก็น่ารัก เลี้ยงข้าว ให้ยากิน เหมือนเป็นพี่เออีกคน ขอบคุณจริง ๆ นะคะพี่ปุ๊ก ว่าแต่ว่าอาหารทะเลที่พี่เลี้ยงหนูอ่ะ หนูเลี้ยงคืนที่เมืองไทยแทนได้ป่ะ เอาแบบแถวนราธิวาสอารายเงี้ยนะ มากกว่าเนี้ย ต้องรอตอนเป็นแอร์ก่อนอ่ะ ตอนนี้สุดกำลัง.............. ส่วนค่ากล้องที่รูดการ์ดไป ขอเลือกโปรแบบผ่อนน้อย ระยะยาว ไม่มีดอกได้ป่าวอ่ะพี่ 555

 

และที่สำคัญวันจะกลับมีคนหน้าตาดี เป้การันตีว่าขบเผาะ น่ากินมากค่ะมาติดต่อให้อุ๊และเป้ไปเป็นนางแบบด้วย แบบว่า 555555555555555555555 เห็นไหม พวกมึงมีเพื่อนหน้าตาดี สำนึกบ้างไหมเนี่ย 555 แต่กรูลิมเอานามบัตรมาอวดอ่ะ ว่าไม่ได้โม้ จริง ๆ นะ จะกลับไปเอา ไอ้เป้ว่าพยายามไปหน่อย เลยได้แต่เล่าไม่มีหลักฐานหว่ะ แฮะ แฮะ

ว่าแต่กรูสงสัย เพราะกรูมากะไอ้เป้ เขาจะติดต่อไปโฆษณาอารายว่ะ มัมมี่ โปะโกะ หรือ โคโดโมะไม่เอานะแก๊ ฉันยังสวย ยังใส ไร้ยางอาย มันเสียชื่อเสียงนะแกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก