ไม่ได้คุยกันมากี่วันแล้วน้า เริ่มนับมือ 3 วันแล้ว

แต่ถ้าจะพูดจริง ๆ คือไม่ได้คุยกันมาเป็นเดือนแล้ว เพราะเราคุยกันแค่ไม่เกิน 5 นาทีว่ากลับถึงบ้านแล้ว ง่วง ไปนอนนะ 

แต่ไม่เคยรู้เรื่องส่วนตัวกันเลยว่าอุ๊หรือเขาทำอารายมาบ้างวันนี้ เหนื่อยไหม แล้วพรุ่งนี้หล่ะต้องทำอาราย

 

มันกลายเป็นคนแปลกหน้ามากกว่าจะเป็นเพื่อนอีก นี่หล่ะมั้งสิ่งที่เขาต้องการ

ยิ่ง 3 วันมานี้ ยิ่งแย่ ไม่โทรมาเลย เราโทรไปหาก็ไม่รับ ไม่โทรกลับ ไร้ตัวตน

 

เขาเหมือนเดิมจริง ๆ ไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย

เพราะตั้งแต่เราเป็นแฟนกีนจนตอนนี้เป็นเพื่อน(สนิท)กัน เค้าเคยใจดำยังไง ก็ยังใจดำอย่างนั้น

เคยเห็นแก่ตัวยังไง ก็เป็นอย่างนั้น ไม่เปลี่ยน หรือสัจธรรมที่ว่าอาราย ๆ ก็เปลี่ยนไปจะไม่จริง

ไม่สิ ต้องพูดว่าสิ่งที่ดี ๆ หน่ะไม่จีรัง ไม่มีอารายเป็นของเราโดยถาวร แต่ความชั่วเนี่ย อยู่คู่มนุษย์เป็นสัจธรรมต่างหาก 

 

เก่งไง เพราะไม่อยากโทรไปหาเขาไง เป็นเพื่อนกัน จะด่าก็ไม่ได้ ไม่มีสิทธิ์ เพราะเพื่อนเขาไม่ต้องคุยกันทุกวันก็ได้

ไม่ต้องรายงานด้วยว่าไปทำอาราย ที่ไหน กะใคร เขาเลยอยากเป็นเพื่อนไง ... พูดอารายไม่ได้ เลยมาระบายในนี้ไง

จะได้ไม่บ้าไปเสียก่อน เพราะถึงเราบ้า เขาก็ไม่แคร์ ไม่เสียใจหรอก แต่คนที่รักเราจะลำบาก ไม่บ้าดีกว่า